Sunday, April 20, 2014

ഭാഗം മുപ്പത്തിയാറ് .,

"ലഹരിയുടെ ലോകത്തായിരുന്നു ഞാനിതുവരെ..ഇപ്പൊ ഞാനതല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടാ അന്റെ മുന്നിൽ നിക്ക്ണത്‌..സത്യം, ഇനി ഞാൻ അങ്ങനൊന്നും ചെയ്യില്ല..ന്നെ...ന്നെ യ്യ്‌ വിശ്വസിക്കണം... ക്ക്‌ മാപ്പ്‌ തരണം..."
ബാസിമ കണ്ണുകൾ തുടച്ച്‌ എഴുന്നേറ്റ്‌ നാസറിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്‌ കരഞ്ഞു..
"സാരല്ലടാ..ഞമ്മളു വളർന്നത്‌ അങ്ങനല്ലേ..സാരല്ലാ.."
ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി..ബാസിമ ഉമ്മയെ നാട്ടിലേക്ക്‌ വരുത്തി.. നാസറിനെ കൊണ്ട്‌ ഒരു പെണ്ണു കെട്ടിച്ചു.. ബാസിമ കാർത്തികയോട്‌ പറഞ്ഞ്‌ നാസറിനു കാർത്തികയുടെ ഭർത്താവിന്റെ കടയിൽ ഒരു ജോലി തരപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു.. ആഴ്ചയിൽ രണ്ട്‌ ദിവസം നാസറിനു ലീവ്‌ കിട്ടും.. നാട്ടിൽ വരാൻ..
നാസറിന്റെ പെണ്ണു ബാസിമാക്കൊരു കൂട്ടായി എന്ന സമാധാനത്തിൽ ഉമ്മ ഗൾഫിലേക്ക്‌ തന്നെ തിരിച്ചു.. ബഷീറും  നാസറും ഉമ്മയോട്‌ ഇനി പോകണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും ഉമ്മ സമ്മതിച്ചില്ല.. വീടുണ്ടാക്കാൻ അറബി മുൻ കൂറായി കാശ്‌ കൊടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.. അതൊന്നും കൊടുത്ത്‌ വീട്ടാതെ ഉമ്മാക്ക്‌ അവിടെ നിന്നും പോരാൻ കഴിയില്ലന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ മക്കൾക്കാർക്കും പിന്നെ ഉമ്മയെ തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
സാബിറ എന്നായിരുന്നു നാസറിന്റെ പെണ്ണിന്റെ പേര്.. പുതുപ്പെണ്ണിന്റെ മോടി കഴിഞ്ഞുതുടങ്ങിയപ്പോൾ അവളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വന്ന് തുടങ്ങി.. ബാസിമയോടും മക്കളോടും സാബിറ പെരുമാറ്റത്തിൽ അകൽച്ച കാണിക്കാൻ തുടങ്ങി..
വീട്ടിലെ പണികളെല്ലാം ബാസിമതന്നെ ചെയ്യേണ്ടി വന്നു.. ആദ്യമൊന്നും ബാസിമ അവളുടെ സ്വഭാവത്തോട്‌ പ്രതികരിച്ചില്ല .. എല്ലാം കണ്ടില്ല കേട്ടില്ല എന്ന് വെച്ചു. പക്ഷെ പിന്നെ പിന്നെ അവൾ ആഴ്ചയിൽ നാസർ വരുമ്പോൾ ഓരോന്ന് ഓതിക്കൊടുത്ത്‌ നാസറിന്റെ മനസ്സ്‌ മാറ്റാൻ തുടങ്ങി..
ഒരു ദിവസം നാസർ ലീവിനു വന്ന് തിരിച്ച്‌ പോകാൻ നേരം പിന്നാമ്പുറത്ത്‌ ബാസിമ അലക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കായിരുന്നു. നാസർ അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നു..
"ആ യ്യ്‌ ഇറങ്ങാനായാ.. ചായകുടിച്ചില്ലേ.. ഞാനാ മേശമ്മെ മൂടി വെച്ചിട്ടുണ്ട്‌.."
"ഞാൻ കഴിച്ച്‌... "
ബാസിമ ഒന്ന് മൂളി അവളുടെ പണിതുടർന്നു..
"ബാസിമാ..ക്കൊരു കാര്യം പറയാണ്ട്‌.."


"എന്തഡാ..യ്യ്‌ പറഞ്ഞോ... "
ബാസിമ അലക്കി കൊണ്ട്‌ തന്നെ പറഞ്ഞു...
"അത്‌ പിന്നെ..സബിറ കുറച്ച്‌..."
പെട്ടന്ന് ബാസിമ അലക്ക്‌ നിർത്തി നാസറിനെ നോക്കി..നാസർ പറയാൻ വന്നത്‌ പാതിവഴിക്ക്‌ മുറിഞ്ഞു.."
"യ്യ്‌ പറയ്യ്‌ .. സബിറ എന്ത്‌..? "
"അല്ലാ ഓളു കുറച്ചായി ഒരു കാര്യം പറയന്നു.. പിന്നേ...യ്യ്‌ ഓളോട്‌ മോശായിട്ടാണു പെരുമാറുന്നത്‌.. പിന്നെ..."
"നാസറേ..."
ബാസിമ പെട്ടന്ന് കയറിപ്പറഞ്ഞു..
"യ്യൊരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കണം..അണക്കൊന്നും ചിന്താക്കാൻ പറ്റാത്ത വേദനകൾ സഹിച്ചാ ഞാനിതുവരെ ജീവിച്ചത്‌..ഇനി ന്റെ ജീവിതം എന്താകുന്നെന്നും ക്ക്‌ നിച്ചല്ല.. ആ ഞാനെന്തിനാ ഓളോട്‌ വെറുപ്പ്‌ കാണിക്കുന്നത്‌...ഇയ്യും ഓളും സന്തോഷായി കഴിഞ്ഞാമതി.. അതിന്റെ എടേൽ ന്റെ രണ്ട്‌ പെൺകുട്ട്യേളെ ക്ക്‌ നോക്കണ്ടെ..."
"ഓൾക്ക്‌ ചെലപ്പൊ അങ്ങനൊക്കെ തോന്നുന്നതാകും... ഓളോട്‌ യ്യ്‌ പണിയൊന്നും പറയില്ല..ള്ള പണിയൊക്കെ യ്യ്‌ ഒറ്റക്ക്‌ ചെയ്യും..അത്‌ കൊണ്ടൊക്കെയാകും.."
"അങ്ങനെ ഓളു പാഞ്ഞാ.."
"പണിയൊന്നും പറയാറില്ലന്ന് പറഞ്ഞു.."
ബാസിമ ഒരു നിമിഷം ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു.. അവളുടെ മുഖത്ത്‌ ഒരുഭാവമാറ്റം നാസർ ശ്രദ്ധിച്ചു.. പിന്നെ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.. അവൾ സാബിറയെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു..
"സാബിറാ..സാബിറാ..ഒന്നിങ്ങ്‌ വന്നേ.."
സാബിറ നാസാസറിനേയും ബാസിമയേയും മാറിമാറി നോക്കി വന്നു.. ബാസിമ സാബിറാടെ മുഖത്ത്‌ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.. അവളുടെ കയ്യിൽ അലക്കിക്കൊണ്ടിരിന്നിരുന്ന തുണി അവൾ സാബിറാക്ക്‌ നേരെ നീട്ടി..
"ഇന്നാ യ്യിതൊക്കെ ഒന്ന് അലക്ക്‌..ഞാൻ പോയി കുട്ടികളെ കാര്യം നോക്കട്ടെ.. "
ബാസിമ അകത്തേക്ക്‌ കയറിപ്പോയി.. നാസറിന്റെ മുഖത്ത്‌ ചിരി വിടർന്നു..
"അണക്കിപ്പൊ സന്തോഷായില്ലേ..."
നാസർ ഇതും പറഞ്ഞ്‌ പോയി..സാബിറ ബാസിമ അലക്കാൻ കൊടുത്ത തുണിയുമായി അങ്ങനെ നിന്നു..നാസർ വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ സാബിറ തുണിയലക്കുന്ന ശബ്ദം ഉച്ചത്തിൽ കേൾക്കാമായിരുന്നു..  (തുടരും )

                                            *****************************





No comments:

Post a Comment

ഈ നോവലിനെ കുറിച്ചുള്ള അഭിപ്രായങ്ങളും വിമർശനങ്ങളും അറിയിക്കാവുന്നതാണ്